Wandelen en Klimmen met je Kinderen.

(door: Henny Oskam)

Inleiding
Of wij ervaring hebben, kan je wel zeggen.  Onze twee zoons  weten eigenlijk niet beter of vakantie betekend wandelen en klimmen..
De eerste jaren was dat hoofdzakelijk in de rugstoel en de laatste jaren zijn dat de Walliser en Berner reuzen die worden beklommen.

Hoe pak je dat aan, klimmen met jonge kinderen
Alle goede raad ten spijt, of alles gaat zoals je wilt dat het gaat hangt van een aantal factoren af die je niet altijd kan benvloeden. O.K., ze moeten zelf willen (liefst), maar daar zijn gezondheid, familieomstandigheden, interesse in de natuur, karakter, noem maar op. Er zijn prima voorbeelden van families het o.i. goed hebben aangepakt maar de wil om de bergen in te trekken was er gewoon niet. Na verloop van tijd is het over en eerlijk gezegd is de gemiddelde Nederlandse jongen (meisje) ook niet zo gek om zich zo uit te sloven zoals wij hebben gedaan. Daarnaast moet je ook nog maar de gelegenheid hebben om wat ervaring  op te doen, maar van mijn vrouw Elly kreeg ik die gelegenheid dus wel en heb vele tochten met een aantal vrienden kunnen maken. Of ons verhaal dus representatief is moet ieder voor zich maar uitmaken. Wat goede tips:

- We hebben zo vroeg mogelijk een rugzitje aangeschaft, dus niet vlak voor de vakantie. Zo wen je geleidelijk aan het toenemende gewicht wat je moet dragen. De jongens waren 5 maanden oud bij hun eerste wandeling op de rug.
- Wandelen doen we niet alleen tijdens de vakantie, thuis nooit wandelen en dan in de vakantie wel (stevig) wandelen is een kind niet uit te leggen.
- We begonnen meestal vroeg aan een tocht en waren ook weer vroeg terug, b.v. 7 uur weg en half 3 terug. Voor het heetst van de dag waren we op het hoogste punt. Ook hadden de kinderen de tijd om te spelen met hun leeftijdgenootjes.
-  We probeerden de tochten interessant te houden, dus geen geasfalteerde wegen of lange saaie bergpaden, zorgden voor afwisseling zoals een stukje kletteren, spelen bij de beek of glijden in de sneeuw.

-  We hadden altijd een kleine camping in het Rhonedal, uiteraard is dit heel persoonlijk maar vooral voor kleine  kinderen  kunnen hooggelegen campings te koud zijn. 
-  Toen de tochten meer op bergbeklimmen gingen lijken (6 jaar), kozen we bekende tochten. De meeste bergtochten die we met de kinderen gingen maken had ik zelf als eens gemaakt. In die gevallen waar dat niet het geval was hebben we de grootste problemen opgelopen. Doordat wij altijd in n gebied gebleven zijn hadden we qua tochten zeer veel ervaring in dat gebied. Ook t.a.v. weervoorspelling ken je zo'n gebied door en door.
-  Echt op de koffie gekomen met slecht  weer zijn we maar n keer waarbij de schade beperkt bleef dank zij goed materiaal (kleding) en weten wat je doen moet. Het weerbericht luisteren was dan de avond ervoor een verplicht nummer.
- We hebben nooit bezuinigd op schoeisel, naast het feit dat verkeerd schoeisel gevaarlijk is zal het zeker het lopen niet stimuleren.
-  We waren niet te veel dagen achter elkaar in touw, b.v. 2 dagen wandelen/klimmen en  1 of 2 dagen rusten, dit doen wij overigens ook bij zeer intensieve toeren.
-  Tot vier jaar droegen de kinderen een gordel.

Tot 2 jaar.
De wandeltochten maakten de jongens in de rugstoel. Soms werd er een stapje gezet maar de rugstoel was comfortabel. En daar er in Wallis goede (lange) wandelingen te maken zijn is er keuze in overvloed, ook vlak bij de camping.
Pa maakt tussen door wat tochten met vrienden zodat iedereen aanzijn trekken kwam.
0 jaar
In de rugstoel uiteraard. Tochten van maximaal 5 uur konden worden gemaakt. Uiteraard moest het weer goed zijn. Daarnaast was bescherming tegen de zon belangrijk. In een hut de borst geven moet kunnen.

1 jaar
Ook in de rugstoel uiteraard. De kinderen beseffen dat ze in de bergen zijn.

2 jaar
Het werd een hele sjouw met de rugstoel. Maar er werd ook zelf wel gelopen, een 100m omhoog of 400m naar beneden. Een zelfgemaakt tuigje behoorde tot de standaarduitrusting.

3 tot 5 jaar.
Er werd al stevig gewandeld.
3 jaar
Nu was het zelf lopen. Een klim van 750 m was mogelijk, dus konden er huttentochten worden gemaakt. Zoals naar de Hornlihut. Daarnaast  andere niet al te ver weg liggende  hutten zoals Turtmannhutte, Moiryhutte en de Brittanniahutte Ook wandelingen in een zijdal waar dan in de beek gespeeld kon worden waren populair.

4 jaar
Een uur of 6 lopen was een reuzentocht. Er werd wat gekletterd en over sneeuwvelden gewandeld. Een klimmetje naar 3000 m was geen probleem meer, ook al moest er 5 of 6 uur voor worden gelopen

5 jaar
Er werd voor het eerst zonder tuigje gelopen. Ook was er de eerste hutovernachting.
Ook de eerste bergtochten en hutovernachtingen werden gemaakt zoals de Daubenhorn (Eelco 5 jr) van 2980 m vanuit de Lammerhutte. Ook werden er wat klettertochten gemaakt, veelal als tussendoortje bij het wandelen. Bij slecht weer werd het overdekte zwembad bezocht. Er is genoeg tijd om heerlijk op de camping te spelen, maar te veel voor Peter die er liever op uit trekt.

6 tot 10 jaar
6 jaar
Er werden (niet te moeilijke) gletsjers overgestoken, en enkele drieduizenders beklommen. De moeilijkheidsgraad was soms 'Matig Schwierig' zoals de Steghorn (3160 m ) vanuit de Lammerhutte. Van al deze grote tochten waren de routes in de meeste gevallen bekend. Er werd serieus geoefend met kletteren en touw. De grootst gemaakte stijging was 1200 m. Voor de komende jaren was de weersverwachting bij de grote tochten belangrijk, al bij twijfel werd zo'n tocht uitgesteld.

7 jaar
Er werd ook gewoon gewandeld, in het bos of uitgezette routes maar daar was ook het ruigere werk. Een huttetocht van 5 uur met de dag daarop een beklimming van 4 of 5 uur en dan in n keer naar beneden was geen probleem. Bergen (lichte tour) tot 3700 m, konden worden gemaakt. Maar ook zoals de Gross Bigerhorn (3695 m) vanuit de Bordierhutte met 1 overnachting in de Bordierhutte, in totaal 2000 m klimmen. Tochten worden ook gecombineerd met wandelen zoals een overschrijding van de Lotschenpas met een beklimming van de Hockenhorn (3296 m).
Naast stevig wandelen  zijn er de echte bergtochten. Dit betekend oefenen met het materiaal thuis en tijdens de vakantie, abseilen, knopen leggen. 1200 m stijgen bij 6 jaar is geen probleem bij ons. Vele twee- en drieduizenders werden even gepakt zoals de bekende Wildstrubel en de minder bekende bergen als de Augstbordhorn en de Drehzentenhorn (overschrijding) waarvoor 1450 m moet worden gestegen en afgedaald
8 jaar
Als vorig jaar, de moeilijkheidsgraad was nog steeds 'Matig Schwierig' maximaal. De Aletschgletscher werd heel hoog overgestoken en de tocht duurde 12 uur.
De Barrhorn (3610 m) werd beklommen vanuit de Turtmannhutte. De bekende Bella Tolla (3000m) werd beklommen over de Rotz graat.

9 jaar
Ook bij wat kouder weer kan er worden gewandeld en geklommen. In Klettergarten werd er flink geoefend. Alle hutten waren bereikbaar. Een overschrijding van de Pigne d,Arolla
(3796 m) met  1 overnachting was de grootste tocht. En dan zijn er tegenover onze camping de vrij onbekende maar prachtige zijdalen als het Seetal, het Jolital en het Bietschtal waar je een hele dag alleen kan wezen, met een aantal toppen zoals de Kistenhorn. Maar er zijn ook de  kleine wandeltochten, dammetjes bouwen en glijden door de sneeuw.

10 jaar
Uiteraard werd er nog steeds veel in beekjes gespeeld in n van de vele soms geheel verlaten zijdalen. De Dent de Rosses (3680 m) werd beklommen vanuit de Moiryhutte.
Het eigen tentje wordt betrokken. Een aantal tochten werd gezamenlijk gemaakt met de families Liefrink en van de Water.

11 tot 14 jaar
De kritische fase maar wij hebben daar niet veel last van. Eelco heeft veel vriendjes op de camping en houdt het een paar keer voor gezien.  Maar dat mag wel voor een keertje na een zware en avontuurlijke tocht.
11 jaar
Het zag er allemaal professioneel uit. De Mont Blanc de Cheilon (3875 m) werd beklommen vanuit de Cabane de Dix. In feite iets te zwaar dat jaar gezien de omstandigheden voor een 11 jarige en uitgebreide ervaring was dan ook beslist vereist.

12 jaar
De 'lichte vierduizenders' behoorde tot de mogelijkheden. Met het hele gezin stonden we op de Weissmies (4020 m), een klim van 900 m, maar met een moeilijke gletscher en steile sneeuwpassages.Er veranderde in feite niet zoveel. Ook met heel koud weer werd er geklommen op grote hoogten. Toch is het uitkijken, de n kan het makkelijker verdragen dan de ander. Peter breekt helemaal door en loopt en klimt het liefst elke dag..

13 jaar
Het gaat allemaal een stapje verder. Ze moesten het zelf wel willen maar over het algemeen was het geen probleem.

14 jaar
De Rimphfischhorn (4199 m) werd beklommen vanuit Gasthaus Flue. De routes hoefden door mij niet pers een keer gedaan te zijn. Alle bergwandelingen werden allemaal meegelopen.


15 jaar en ouder
Voor 3e en 4e graads toeren wordt de hand niet omgedraaid. Specialiteit van Peter (net als z'n vader): Zeer lange tochten met flink wat moeilijkheden hoewel Pa dit laatste een beetje afremt, hij is tenslotte verantwoordelijk. Elly waagt zich niet aan dit zware werk en geniet van een dagje camping. Veel van deze tochten hebben we kunnen maken omdat inmiddels een nieuwe man voldoende was ingewijd (Richard Stouthart).), Monte Leone (3565 m), de Grand Cornier  (3970 m) zonder hutovernachting, overschrijding Fletschhorn (westgraat!)- Lagginhorn (4010 m) en vele andere vierduizenders als de  Rimphfischhorn, Alphubel, Nadelgrat, Weissmies overschrijding en de Dufourspitze. De laatste twee jaren klommen we met z'n tween (pa en Peter).
15 jaar
De Nadelhorn  (4328 m) samen met de Stecknadelhorn (4230 m) werden beklommen vanuit de Mischabelhutte. Beklommen werden ook de Petit Dent de Veisivi (3180 m), 3e graads kletteren.

16 jaar
Voor het eerst werd er met z'n tween(Pa en Peter) geklommen. De overschrijding Fletschhorn (westgraat!) - Lagginhorn (4010 m) werd gemaakt. Dat zijn lange derdegraads routes, de westgraat nog iets meer zelfs.

17 jaar
De Grand Cornier (3960 m) werd zonder overnachting beklommen. Ondanks de zeer lange anstieg en 3e graads kletterei boven de 3600 m. Ook de Dufourspitze (4630m) moest er aan geloven.

  • Maar in feite ligt bijna alles in bereik, 3e en 4e graads passages op zeer lange toeruren zijn geen belemmering, zoals de Dom (4545 m, lopen vanaf 1400m!, Peter beklom met een Zwitserse vriend de Fletschhorn noordwand, 1000 m hoog, als een SS geclassificeerd.


Zie verder:  ENKELE TOCHTEN