Het Edmund Probs Haus is gelegen nabij het tweede bergstation van de Nebelhornbahn. Je kan er dus snel met de berglift naartoe, of te voet via de Faltenbach kloof.  Je kan ook beiden combineren:  de kloof te voet, dan in Seealpe de lift op. De Nebelhornbahn is dus opgesplitst in drie etappes: Seealpe (1.280m), Höfatsblick (1.932m) waar de hut ligt, en het hoger gelegen Gipfelstation Nebelhorn (2.224m).
Onze tocht begint aan de parking aan de achterzijde van de ijsschaatshal in Oberstdorf, over het dalstation van de Nebelhornbahn. We wandelen het pad naar boven en komen in een woonwijk waar je wel moet opletten want hier is geen wegaanduiding. Even links en vervolgens weer meteen weer rechts. Als je de weg kwijt raakt, hoef je gewoon opwaarts te wandelen tot je weer aan een grote verharde weg uitkomt. Hier ga je links, dan over de Faltenbach, waarna je in een park terecht komt, daar ga je rechts en dan is het even klimmen tot aan de skischansen van Oberstdorf. Je volgt nu het pad langs de rivier omhoog. Even kom je nog op een verhard gedeelte, maar in de volgende bocht kan je weer het pad in het bos nemen. Hier staat een bordje dat het pad enkel geschikt is voor geoefende bergwandelaars. Misschien even kort uitleggen wat je te wachten staat zodat je de eventuele risico's kunt inschatten.

De Faltenbach dondert met geweld via een kloof het dal in. Waar er watervallen zijn moet men natuurlijk even een steile klim overbruggen. Op sommige plaatsen werden stalen platforms aangebracht waarover de wandelaar deze kloof verder kan betreden. De constructies zijn stabiel en goed beveiligd. Daardoor zijn de passages niet beangstigend noch vergen ze speciale technieken. Bovendien kan men het meest spectaculaire gedeelte omzeilen door een ander pad te nemen die later weer met het vorige samenkomt. De waarschuwing aan het begin van de tocht zal dan wellicht meer betrekking hebben op de talrijke treden en de daarmee gepaard gaande fysieke inspanning dan het gevaar op zich.

We vervolgen onze weg in de kloof en komen aan de eerste grote waterval. Links zorgen enkele ijzeren trappen, waarvan de treden zelfs door kinderen te nemen zijn, dat we het hoogteverschil kunnen overbruggen. Even verder moeten we een brug over de rivier over waarna de weg zich splitst. Dit is de splitsing waarover eerder sprake. Links volgt het pad de oevers van de rivier, rechtdoor neemt men een minder steile maar ook minder spectaculaire weg. Beide paden komen boven de volgende waterval weer samen. Wij nemen het linkse pad welke soms over ijzeren stellingen gaat die over de kolkende rivier hangen.De massa's water die zich hier door de kloof stort is indrukwekkend. Verder zien we de grote waterval. Om erosie tegen te gaan werden de wanden ervan verstevigd zodat het en kleine dam lijkt. Op de stelling die tegen de rechterwand hangt sta je vlakbij de waterval. Vergeet je fototoestel niet, want dit is een plek om een poging te ondernemen dit natuurgeweld op beeld vast te leggen.

Boven de waterval komen beide  paden weer samen en even verder moeten we weer de brug over naar de rechteroever van de rivier. Een steile klim brengt ons naar een beboste graat waar het pad minder steil wordt en de zon meer door de bomen schijnt.  Dan moeten we een kort stukje over een geasfalteerde weg om dan weer via een bospad de weiden van de Seealpe te bereiken. Hier staat ook het eerste bergstation van de Nebelhornbahn en het Berggasthof Seealpe.

Nu moet u de beslissing nemen of u te voet verder gaat of de Nebelhornbahn neemt naar station Höfatsblick. Gaat u te voet verder dan staat er u nog een fikse wandeling van 2'30 uur te wachten. Via een brede weg  bereik je dan het einde van de vallei, daar moet je links de bergwand op. Een steile klim op een smal kronkelend pad brengt je naar de hut.