Vanuit Le Tour heb je twee mogelijkheden om aan de hut te raken: je kan "regelrecht" naar de hut lopen (maar deze weg is nogal lang over de morene lopen, waardoor het eigenlijk wel een beetje saai wordt), maar het is aangenamer langs Lac de Charamillon te gaan.  Vanop de parking van de lift "Tour-Col de Balme" ga je gewoon mee omhoog in de richting van de lift.  Indien je dat wilt kan je uiteraard ook de lift nemen tot halfweg of helemaal tot boven.  Je gaat dus op weg naar het tussenstation van de lift.  Dit deel van de tocht is eigenlijk niet zo interessant omdat je eigenlijk over de skipiste omhoog gaat.  Aangekomen aan het tussenstation laat je de skipiste links liggen en ga je tegen door de alpenweiden omhoog tot je aan het ('s zomers) grotendeels opgedroogde Lac de Charamillon komt, uiteraard is de staat van het meer afhankelijk van de weersomstandigheden van de voorgaande weken.  Eigenlijk kom je niet echt aan het meer als je van beneden vertrekt, maar ben je het reeds gepasseerd als de weg vanop de Col de Balme erbij komt.

Verderop komt draai je vrij letterlijk 'de hoek' van het dal om (Pt. 2329m).  Van hier heb je een mooi zicht over de Glacier du Tour, Aiguille du Chardonet, Aiguille Verte en natuurlijk Mont Blanc.  Ook zie je de hut van hier reeds liggen (bovenaan op een rots waar de morene eindigt).  Na nog een klein eindje stappen kom je aan enkele passages die toch een beetje de aandacht vereisen als je niet echt vertrouwd bent met de alpenomgeving.  Enkele klauterpartijtjes die echter niet voorzien zijn van kettingen, en dit is eigenlijk ook niet echt nodig want ze zijn heus niet erg. .  Ik vermeld ze toch maar omdat ze misschien voor sommige mensen toch wel een (vooral psychologisch) probleem zouden kunnen vormen. 
In de topo van de CAS staat de wandeling om deze reden aangegeven met PE (piéton expérimenté), hoewel, ter vergelijking, de weg naar

de Cabane de l'A Neuve (vanuit La Fouly) en die naar de Cabane de Saleina (Praz de Fort) ook deze quotatie gekregen hebben en daar de klauterpartijen toch iets serieuzer zijn en het voor een beter toegankelijkheid inderdaad nodig was er kettingen te voorzien.  Dit maar om aan te geven dat het heus geen passages zijn om je zorgen over te maken.  Maar nu terug op weg naar de hut!  De weg voert je nu hoog tegen de dalwand verder  tot aan de morene, vanwaar het toch nog een vrij lastig stukje is tot aan de hut.  Op het einde nog een kort klauterpartijtje (opletten hier in het begin en einde van het zomerseizoen! Er kan namelijk een beetje sneeuw liggen omdat de zon er niet zo makkelijk bijkan.  Dus nog niet te vroeg juichen!)  In de hut zelf merk je toch wel de "Belgische roots".  De anders zo chauvinistische Fransen hebben het hier toch over hun hart gekregen om onze koning Albert I er een plek te geven tussen de foto's van de Franse massieven.  Ook ligt er een boek waarin je kan lezen over de stichting van de hut en ook over de alpiene prestaties van onze "mountain king".

(tekst en foto's: (c) Nico Wuyts)


Refuge Albert 1er                                Startpagina  (Home)