Eerst en vooral opmerken dat de Liechtensteiner Alpen geen voor de hand liggende toeristische bestemming zijn.
In Vaduz - hoe klein deze hoofdstad ook is - stikt het van de toeristen, je komt er allerlei nationaliteiten tegen, waaronder opvallend veel Nederlanders.
Echter, om in het gebergte te raken heb je in feite slechts één autoweg (via Triesenberg) die uiteindelijk door een smalle tunnel naar Steg en Malbun leidt, in de winter een mondain skigebied. Tussen haakjes: Liechtenstein is een dwergstaatje en belastingsparadijs… de toerist merkt hier weinig van maar zowel verblijf als eten/drinken zijn zeker niét duurder dan in Zwitserland of Oostenrijk.
Wandelwegen genoeg, EN: makkelijk met het hele gezin te doen.

We vertrekken naar de Pfälzerhütte vanuit Malbun. Zetelliftje naar de Sareiserjoch, waar de weg naar de Augstenberg duidelijk aangegeven staat (Fürstin Gina-weg). Het begint vrij rustig met een wondermooi panorama op Malbun aan de ene kant, Oostenrijk (Nenzinger himmel) aan de andere kant. Dit blijft de hele tijd zo: een vrij makkelijke bergwandeling wordt voortdurend beloond met wondermooie panorama's.
De beklimming van de Augstenberg vraagt wat handen-en-voetenwerk naar het einde toe, maar het IS een hoogtepunt voor de bergwandelaar. (vanaf zetellift tot top: een goed uur)

Na de Augstenberg daal je af naar de Pfälzerhütte, met af en toe een steil stukje, (het moeilijkste deel is voorzien van kabel), van top tot hut: half uur.

De afdaling naar Malbun staat duidelijk aangegeven via Vaduzer Tälli… reken een twee uur, vooral het stuk na het kammetje van Täli vinden we echter vrij lang, eentonig. Velen dalen daarom rechtstreeks via de skipiste af… hoewel duidelijk gevraagd wordt dit niét te doen om de weilanden te sparen.

Alle wandelwegen staan héél goed aangegeven. We raden trouwens de wandelkaart aan die héél Liechtenstein omspant: handiger dan de Landeskarte Schesaplana. Je vindt ze in Vaduz en … (nvdr: weldra ook op ManyMaps).