Verschenen in Op Weg  1/2007  pagina 52  door Ignace Fermont

Joris Van den Bergh (www.hutten.be):

Elke hut die je bereikt is een beloning

"Als de bezoekers van mijn website zin krijgen hun bergschoenen aan te trekken, dan heb ik mijn doel bereikt", aldus Joris Van den Bergh, de man achter de website 'Berghutten in Europa' of www.hutten.be. Een gesprek.

Hoe is www.hutten.be tot stand gekomen?

Joris Van den Bergh: "Als kind ging ik vaak met mijn ouders naar Zwitserland op vakantie. Mijn vader was een grote bergliefhebber. Later trok ik zelf de bergen in, elke zomervakantie opnieuw. Mijn doel was om zoveel mogelijk berghutten te bezoeken. Na dertig jaar had ik

een groot deel van de Zwitserse Alpen gezien en had ik foto's en een korte beschrijving van een zestigtal hutten. Ik wilde iets met al dat materiaal doen en besloot eind 2001 er een website van te maken."

Al gauw vonden bergliefhebbers uit binnen- en buitenland de weg naar de huttensite. Ze bezorgden Joris foto's van andere hutten, met de vraag om die ook online te zetten. Tijdschriften en andere websites besteedden er aandacht aan. De website groeide snel en telt nu ongeveer drieduizend pagina's. Hij beschrijft meer dan 500 hutten uit dertien Europese landen en bevat een kleine 7.000 foto's. Je vindt er ook toppenfiches, reisverslagen, artikelen over berggebieden en bergwandelen, een agenda, een forum en een nieuwsrubriek. De bezoekers kunnen elke maand mee discussiëren over 'de vraag van de maand' en een foto van de maand kiezen.

Waar komt al die informatie vandaan?

Joris Van den Bergh: "Ik heb een paar vaste informanten die me regelmatig informatie toesturen. Ik vermoed dat sommigen er speciaal hun route voor omleggen. Daarnaast zijn er mensen die me sporadisch materiaal bezorgen. Routebeschrijvingen of reisverslagen of
soms alleen een paar foto's. Dan moet ik zelf de bijkomende informatie zoeken in wandelgidsen van Rother of op websites. Voor de rubriek 'Focus', met actueel nieuws uit de bergen, lees ik elke week de websites van een paar Duitse, Oostenrijkse en Zwitserse kranten."

Blümlisalphütte nabij het Zwitserse Kandersteg

Hoeveel tijd spendeer je per week aan de website?

Joris Van den Bergh: "Ik ben er al snel tien uur per week mee bezig. Ik probeer elke week iets nieuws te brengen, maar het is niet zo dat ik alle informatie die ik binnenkrijg, meteen verwerk. Ik spreid meer dan vroeger. Mensen die een foto doorgestuurd hebben, moeten dus soms wat geduld oefenen."

De website kost wellicht ook geld. Wie betaalt dat allemaal?

Joris Van den Bergh: "De kosten lopen inderdaad hoog op. Een website met zoveel foto's vraagt veel bandbreedte. Ik probeer zo voordelig mogelijk te werken en heb ook een paar sponsors uit binnen- en buitenland. Daarmee kom ik net uit de kosten."

Krijg je veel vragen van bezoekers?

Joris Van den Bergh: "Ja, regelmatig. Bijvoorbeeld wat je moet meenemen op een tocht en waarop je moet letten als je met kinderen in de bergen wandelt. Ik probeer alle vragen te beantwoorden, maar heb liever dat de mensen hun vraag posten op het forum. Dan hebben andere bezoekers er ook iets aan."

Zijn er nieuwe plannen?

Joris Van den Bergh: "Aan het concept wil ik niet veel veranderen. Wel probeer ik de technologie te verbeteren, bv. met een automatische agenda waarop mensen zelf activiteiten kunnen plaatsen. Ik ben ook met webmasters van enkele andere websites aan het kijken of we kunnen samenwerken."

Zijn de berghutten in de Alpen de voorbije dertig jaar geëvolueerd?

Joris Van den Bergh: "Het comfort is toegenomen. De meeste hutten hebben nu een wc. Steeds meer hutten hebben nu naast slaapzalen ook kleine familiekamers. Oude hutten worden vervangen door nieuwe. Zo komt er in plaats van de oude Monte-Rosahut een hypermodern gebouw in de vorm van een bergkristal."
 

Zijn er grote verschillen tussen de ver­schillende Alpenlanden?

 

Joris Van den Bergh: "De hutten in Oostenrijk en in Zuid-Tirol zijn vaak groot, sommige lijken wel hotels met tweehonderd slaapplaatsen in twee- en vierpersoonskamers. Die waren oorspronkelijk gebouwd als soldatenonderkomens tijdens de eerste wereldoorlog. Zwitserse hutten zijn doorgaans kleiner, met plaats voor dertig tot zestig personen. Het is er ook rustiger. Vaak kun je er het hele jaar binnen, ook als ze niet bemand zijn. Er hangt een prijslijst en je kunt zelf drank nemen en geld achterlaten voor wat je verbruikt. In Oostenrijk heb je dat minder."

 

Kan je ons een paar hutten of streken aanraden?

Joris Van den Bergh: "De Gspaltenhornhut in het Berner Oberland is een heel authentieke. Met zijn muren vol oude foto's lijkt het wel een museum. Je moet je buiten wassen en als je naar de wc gaat, hang je letterlijk boven een afgrond. De weg er naartoe door het Kiental is bijzonder mooi. In dezelfde buurt ligt de mooie Blümlisalphütte. Te bereiken via een prachtige route vanuit Kandersteg o.a. langs de Oeschinensee. Ach, eigenlijk maakt het niet uit naar welke hut je gaat. Elke hut die je bereikt is een beloning, ook al moet je soms jezelf overwinnen om er te geraken."

Wat spreekt je zo aan in de bergen?

Joris Van den Bergh: "Wandelen in de bergen is een les in nederigheid en een ideale manier om te ontstressen. Soms beleef je onvergetelijke momenten. Zoals die avond laat in het jaar bij de Tschiervahut. We zaten buiten op het terras. De ondergaande zon kleurde de besneeuwde bergflanken oranje. Plots daalde een grote troep gemzen af naar een smalle strook gras vlakbij de hut. Daar word je stil van. Iedereen zou zoiets een keer moeten meemaken."