Om 05.45 uur vertrokken in Merchten om tegen 06.00 in Bollebeek mijn twee wandelvrienden, Etienne en Marie-Rose, op te pikken.  De rugzakken stonden reeds buiten op mij te wachten.  Het was een lange rit naar Sankt-Johan in Tirol waar de Adlerweg begint.  Gelukkig hadden we airco in de wagen want de weerman had meer dan 30° voorspeld.  Het beloofde tevens een prachtige week te worden qua weer daar er een hittegolf voorspeld werd.

Rond 16.00 u kwamen we aan in Sankt-Johan.  Ik was er al eens eerder geweest en reed meteen tot aan de parking waar de Adlerweg vertrekt.  Op twee kilometer daarvandaan hadden we een Zimmer frei (Haus Sapporo) gevonden waar we konden overnachten.

Vertrokken rond 09.00 uur te Sankt-Johan In Tirol aan Haus Sapporo Hinterkaiserweg, 47.  We mochten de wagen achterlaten op de parking van ons logement.  Vandaar was het ongeveer een half uurtje stappen tot Rummlerhof (780 m), het begin van de Adlerweg. 

Onderweg ontmoetten we een ouder Oostenrijks echtpaar die vroegen wat we gingen doen.  Deze hadden reeds over de Adlerweg gehoord.  Aan de splitsing Granderalm (1.263 m) en Ackerlhütte (1.445 m) verlieten we dit echtpaar. Zij volgden de richting Granderalm en wij gingen richting Adlerweg.  Geen al te zware klim door het bos.  Verschillende holen gezien in de rotswanden.  Er waren zelfs holen bij waar je verschillende auto's kon in parkeren.  Ook enkele rotsklimmers aan het werk gezien.  Wij passeerden immers rotsen die eigendom waren van een Oostenrijkse klimvereniging.  Deze vereniging had ter plaatse zelfs een echt toilet staan waar Marie-Rose dan ook gretig gebruik van gemaakt heeft.
Wij zagen tevens enkele mooie watervallen.

Aan de mooi gelegen Ackerlhütte aten we onze boterhammetjes op.  Het was een kleine maar mooie hut.  Het eerste gedeelte van de hut was leef- en kookruimte voor de huttenuitbater en in het achterliggende gedeelte waren de lagers.  De hut bood plaats aan 15 personen.

Vervolgens stapten we verder tot aan de Gaudeamushütte (1.263 m).  Onderweg passeerden we Baumgartenalm (1.572 m) en hadden we zicht op de Gruttenhütte (1.620 m).
Via een klammweg konden we deze hut bereiken van aan de Gaudeamushütte,  op 1 ¼ uur doch niemand van ons had hier nog goesting voor wetende dat de volgende dag de zwaarste dag zou zijn. 

De Gaudeamushütte was een zeer grote hut met nieuwe uitbaters en is gelegen langsheen de hoogste toppen van de Wilder Kaiser.  Wij sliepen er op lagers en dienden de lagers met niemand anders te delen.  De hut was gebouwd in 1899.  Wegens werken aan het sanitair waren er geen douches en dienden we ons te wassen in de toilettenruimte aan een lavabo met enkel koud water.

Vandaag legden we ongeveer 10 kilometer af. We klommen zowat 800 meter en daalden ongeveer 400 meter.  Dit alles over een tijdspanne van zowat 6 uur in een temperatuur van 25° à

Vertrokken rond 08.00 uur.  Het beloofde weer een warme dag te worden.  Afgedaald tot de Riedlhütte welke gelegen is op 1.264 meter hoogte. Deze hut was tevens gesloten. Vervolgens lang gezocht naar de Wilder Kaiser Steig doch deze niet gevonden.  Mogelijks bestaat deze weg dan ook niet meer.  We daalden dan maar af via de enige weg (jeepweg) die er was.
We daalden af tot in het dorp Scheffau,

gelegen op 650 meter hoogte, waar we wat drank insloegen.  In het dorp zagen we echter wel een wegwijzer richting Wilder Kaiser Steig, dus
mogelijks bestond hij dan toch.  Vervolgens, via de rijbaan stapten we verder tot de Hintersteinersee welke op 892 meter hoogte ligt.  Lange asfaltweg, steeds bergop.  Er leek maar geen eind aan te komen.  Het was tevens snikheet.  Rond de middag kwamen we aan aan de Hintersteinersee.  Het was een zeer mooi meer maar men kon het enkel maar betreden tegen betaling. 

We aten en rustten buiten het meer.  Vervolgens stegen we door een mooie bosweg tot Walleralm (1.171 m).  Het was een zeer mooi gelegen alm, waar veel volk was.  Rond de Walleralm lagen er nog enkele boerderijen waar eveneens terrasjes waren aangelegd.  Er was dan ook genoeg gelegenheid om onze dorst te lessen.

Omgeving Walleralm

Bij aankomst aan de Walleralm vertrok daar juist het Oostenrijks echtpaar dat we de eerste dag ook al hadden ontmoet.  We wisselden enkele woorden met elkaar en namen vervolgens afscheid. Vervolgens vatten we onze laatste klim van de dag aan, naar Hocheck (1.470 m). 

Korte maar steile klim. 
Vanop de top hadden we zicht op de Walleralm en op onze volgende slaapgelegenheid, de Kaindlhütte (1.293 m).  De Kaindlhütte is gelegen in een romantisch dalletje waar zich enkele boerderijen en jachthutten bevinden en ook een zeer mooi oud kapelletje dat zich nog steeds in de originele toestand bevindt.  Het torentje en het dak van deze kapel waren vervaardigd uit houten dakpannetjes.

Wij bevonden ons nu aan de achterzijde van de Wilder Kaiser.
Er was veel volk in de Kaindlhütte, gelukkig hadden we gereserveerd.  Het avondmaal was zeer lekker.  Vooral de soep viel goed in de smaak.  Welke soep het was wist niemand maar ze was enorm lekker.  We lieten dan ook aan de uitbaters weten dat het eten zeer lekker was.  Dit werd meteen doorgegeven aan de keuken. 

We kregen er een vierpersoonskamer toegewezen waar we met ons drieën mochten slapen.  Een dubbelbed en twee stapelbedden.  In het midden van het dubbelbed bevond er zich een plank die de twee matrassen van elkaar scheidden.  Etienne had deze plank niet gezien doch wel goed  gevoeld met zijn knie……  Geen douches.  We konden ons wel wassen in een kleine ruimte waar drie wastafels stonden met warm water.

Vandaag was het een zware dag.  Wij legden 25 kilometer af, stegen 1.100 meter en daalden 1.200 meter.  Dit alles in ongeveer 9 uur.

Vervolg >>

Terug naar de reisverslagen                                                Startpagina (Home)