Rond 08.00 uur vertrokken.  We verlieten voorgoed de Wilder Kaiser en daalden te voet af tot in Kufstein (500 m) Bij het verlaten van het bos kwamen we aan een standbeeld van één of andere Oostenrijkse componist, doch zijn naam ben ik vergeten.  In het stadscentrum deden we wat inkopen en vervolgens namen we een taxi tot Unter Langkampfen (504 m).  op deze manier overbrugden we zowat tien kilometer.  Zeer zware en steile klim door het bos.  We bevonden ons nu in de Brandenbergeralpen. 

Rond de middag aten we in het bos langsheen ons steil klimpad.  Na ons middagmaal klommen we direct verder.  Twee minuten later kwamen we toch wel aan een mooi plekje waar een bank stond met zicht op Kufstein!!!
Aangekomen in de Hölensteinhutte (1.259 m) genoten we van een koud drankje en van het majestueuze zicht rondom de hut.

Hölensteinhutte

Vervolgens vatten we onze klim aan, door een bospad naar de Köglhorn (1.645 m).  De kam gevolgd tot de top van Hundsalmjoch (1.637 m).  Op de kaart leek de kam nogal vlakjes te zijn.  In werkelijkheid dienden we echter constant te dalen en te klimmen langsheen laddertjes en met kabel gezekerde passages. 

Ik schatte dat we ± 500 à 700 m extra klommen en daalden dan voorzien.  De drie kilometer kam leken er dan ook tien.  In plaats van de voorziene 1 u 50 deden we er ongeveer 4 uur over.  Door de zwaarte van deze kam genoten we maar weinig van het zicht op het Inntal, de Hohen Tauern,  de Grosvenediger, de Zillertaller Alpen en de Tuxer Alpen.
Gekomen op het einde van de kam was er geen pad meer.  Via het kompas de richting aangehouden tot we op een jeepweg kwamen.

Daar vroegen we aan een boer waar de Buchackeralm was.  We dienden nog een tiental minuten de jeepweg te volgen.  De Buchackeralm (1.350 m) was een oud gebouw met veertien kamers.  De alm werd uitgebaat door een jongman die 32 vetbeesten lopen had.  Het was er nogal naar de vuile kant en een warme maaltijd konden we er niet krijgen behalve soep.  Er was tevens geen elektriciteit in de alm.  Naast het bed hadden we wel een kaars staan.

Aan de zoldering hing er tevens een lamp van 12 volt die een weinig licht gaf als de stroomgenerator aanstond.  Er was wel warm water aanwezig op de kamer.  Wij waren de enige gasten.  Ondanks het weinige comfort was het er wel tof.  We lachten er heel wat.  Ludwig waste en schoor zich met zijn hoofdlamp op.  Hij werd 's nachts tevens tot tweemaal toe gewekt door het geknaag aan hout door muizen of ratten.  De beestjes zelf lieten zich echter niet zien.

In de buurt van de alm bevonden er zich tevens ijsholen.  Deze waren evenwel nog gesloten.
Het was terug een zware en warme dag.  We legden slechts 11 kilometer af maar moesten wel 1.800 meter klimmen en 1.700 meter dalen.  Staptijd ongeveer 8 uur.

Vertrokken rond 08.30 uur.  Onderweg meerdere uitgedroogde waterlopen gezien.  Zeer saaie en lange weg meestal op dolomietwegen, in de bossen.  Juist voor Kaiserhaus zagen we een imker aan het werk. Hij was volledig gekleed in een imkerpak

We bewandelden de Kaiserklamm over een afstand van ongeveer 500 m.  Ze was mooi doch in totaal was deze drie kilometer lang en de klamm week af van onze route.  Dus alle afstand dat we deden in de klamm dienden we terug af te leggen in de andere richting.

In Kaiserhaus dronken we een frisdrank.  Er was tamelijk veel volk vooral omdat er een asfaltbaan naar toe liep en er een grote parking was.  Kaiserhaus (711 m) werd 500 jaar geleden voor het eerst gebouwd en heette vroeger anders.  Nadat Keizer Frans Jozef I er een bezoekje had gebracht veranderde men de naam in Kaiserhaus.
Vervolgens via asfalt- en dolomietwegen naar Steinberg am Rofan (1.010 m) gestapt.  Zeer saaie weg.  Er was niets te zien behalve dan een eekhoorntje dat in een boom klom.  Bij het binnenkomen van het dorp zagen wij in de verte wel een hinde een alm oversteken.  Onderweg hadden we tot driemaal toe eens gerust op een steen.  Telkens nadat we gerust hadden, passeerden we 5 minuten later een bank!!!!
Overnacht in Zimmer frei.  Marie-Rose en Etienne konden slapen in een twee persoonskamer met W.C. en douche.  Ludwig sliep op de noodkamer zonder W.C. en douche.  Ludwig kon zich wel douchen in de twee persoonskamer.  Dit was onze eerste douche van onze reis.  De noodkamer was eigenlijk de slaapkamer van de zoon des huizes.  De zoon sliep dan maar op de sofa.  Alle drie aten wij die avond Kaiserschmarren. 

Dit was veruit de zwaarste dag tot nog toe.  We stapten tien uur over een afstand van 25 kilometer.  Vandaag klommen we maar 300 meter en daalden we 700 meter, maar doordat we veelal in een dal vertoefden was het ook zeer warm.

Na een goed ontbijt zijn we vertrokken om 07.30 uur.  We bevonden ons nu in het Rofangebergte.  Dit was tevens onze laatste maar mooiste dag van de tocht.  We volgden vandaag vooral de weg nummer 401.  Deze weg liep over de Alpen, de Pyreneeën en het Tatragebergte. 
Tot tweemaal toe dienden wij doorheen een tunnel, die uitgehouwen was in de rotsen, te stappen.  Een tunnel van ± 30 meter en een tunnel van ± 50 meter. 

Onderweg een Oostenrijks echtpaar tegen gekomen.  De man was 87 jaar en de vrouw 80 jaar.  Beiden waren echter nog gezond en deden een wandeling in de bergen.  De man kende een zekere Godelieve uit Vlaanderen.  Meer gegevens had hij echter niet meer.  Hij vroeg ons om haar de groeten te doen.  We vertelden hem dat wij aan alle Godelieven de groeten zullen overmaken.
Boven in het bos rustten we even uit aan een mooie jachthut.  Er was niemand aanwezig. 

Vervolgens verder geklommen doorheen het mooie en schilderachtige Rofangebergte.  Twee gemzen gezien tijdens onze klim.  Het was wel een tamelijk zware klim.  Rond de middag aten we aan de wondermooi gelegen Zireiner See (1.799 m).

Dit gebied wordt terecht "het schoonste eind van de wereld" genoemd.  Het water van de See was helder.  Er zaten heel wat kleine visjes in.  Rond het meer lagen er tevens nog wat sneeuwvelden.

Tevens hadden we zicht op de Rofanspitze (2.259 m) die we straks over moeten. 





Zireiner See 

Na ons middagmaal begonnen we aan de zware en moeilijke klim van de Rofanspitze.  Af en toe dienden we gebruik te maken van kabels.  We dienden ook regelmatig sneeuwvelden over te steken.  Sommige sneeuwvelden lagen er te slecht bij om te betreden.  Deze sneeuwvelden omzeilden we dan, wat extra moeite kostte.

Lange afdaling naar de Erfurterhutte (1.831 m).  Deze hut lag in een zeer mooie omgeving. 

Qua panorama's was dit terecht de mooiste dag.  We vonden het dan ook een mooie afsluiter.
Van aan de hut hadden we een mooi zicht op de Achensee en op het Karwendelgebergte waar volgend jaar onze tocht zal verder gezet worden.

Zireiner See gezien vanop de Rofanspitze

Vandaag legden we ongeveer 15 kilometer af.  Wij klommen ongeveer 1.300 meter en daalden ongeveer 400 meter.  Dit alles in ongeveer 8 uur.

ALLERHANDE INFORMATIE
Wij legden eigenlijk 8 dagetappes van de Adlerweg af in vijf stapdagen.  Totale afstand was ongeveer 86 kilometer of  gemiddeld 17 kilometer per dag.  Op die vijf dagen klommen we 5.000 meter of een gemiddelde van 1.000 meter per dag.  Wij daalden teven 5.200 meter of een gemiddelde van 1.000 meter per dag.  Totale staptijd ongeveer 41 uur of een gemiddelde van 8 uur per dag.

FAUNA EN FLORA
Tijdens deze tocht zagen we heel wat almen waarop duizenden Gentianen stonden.  Af en toe zagen we ook  Daphne Mezereum  of peperboompje, alsmede Akelei, Helleborus of Kerstroos,  Salamonssegers,  Maagdenpalm,  Onze-lieve-Vrouwemantel, Kogelranonkel, prachtige wilde Lelies,  Sleutelbloem, blauwe Campanula, Margriet,  Lelietje-vandalen of meiklokje en Primula's. 

<< Vorige pagina

Terug naar de reisverslagen                                                Startpagina (Home)