|
Door de aanwezigheid van (in CM-kringen wereldberoemde) Maloja is Bergell in het zuidoosten van Zwitserland geen onbekende streek voor Vlamingen. Intersoc organiseert er al jaren ook voor volwassenen prachtige huttentochten. Hun parcours maakt een wijdse kring naar het noordenoosten tot Bivio (Julierpas) en het westen Juf (Stallerberg) om dan naar het zuidwestelijke deel van Bergell te trekken. Vervolgens keert men naar Maloja terug via Albigna, Forno en zelfs even Italië.
Geografisch is Bergell heel divers. Op goed 25 km afstand (2/3 in CH; 1/3 in Italië) daalt het dal zo'n 1500m hoogtemeters van (1805m) tot Chiavenna in Italië (333m). Een rit op de Malojapas-straat is dan ook een vrije val door heel wat klimaatgordels: van alpien (in Engadin) naar mediteraan (bij het Como-meer). De linker en rechter dalzijde van Bergell zijn al even verschillend. In het noorden sluit het landschap aan bij de Bundner alpen met z'n hoge en versleten koppen. De zuidelijke dalwand steekt hiertegen letterlijk en figuurlijk scherp af. Jonge granietbergen vormen een grillig en onherbergzaam landschap . Deze zuidelijke grenskam van Bergell is dan ook beroemd bij rotsklimmers. De granieten noordwanden van Piz Badile, Scioragroep, Piz Gemelli,... staan op het verlanglijstje van vele kletteraars. Voor onze huttentocht koos ik de 'granieten' kant van Bergell met zijn 3 zij-dalen (Bondasca, Albigna en Forno). De tocht klimt door verschillende klimaatgordels: van de Kastanjebossen rond Promotogno tot de gletsjers van het fornodal. De 3 zijdalen hebben op zich ook elk een totaal ander karakter: Bondasca is wildruig en afgesloten door een amfitheater van loodrechte wanden en tanden. Forno is een breed gletsjerdal (dat recht uit de westelijke Alpen lijkt te komen). Albigna houdt het midden tussen de 2 vorige, maar krijgt door het melkblauwe stuwmeer een heel eigen aanzicht. In dit dunbegane wandelgebied liggen 4 heerlijke CAS/SAC-berghutten. De hutten (behalve de Fornohut) worden voornamelijk door rotsklimmers bezocht en zijn enkel op mooie zomerklimdagen overvol. Maar voorts baden de zijdalen van Bergell in een wereldvreemde rust.
|
|