Weldra vertrek ik met mijn wandelpartner naar de Zwitserse Alpen. Omdat we de regel "fit de bergen in en niet fit door de bergen" ter harte nemen, beslissen we een voorbereidende wandeling te maken in de Vlaamse Ardennen. De hoogteverschillen zijn hier niet echt groot, maar toch lassen we in het parcours twee beklimmingen en afdalingen in. Ervaring heeft me geleerd dat wandelen op een topografische kaart in Vlaanderen het risico inhoudt dat je op privaat terrein kan terecht komen en daardoor telkens je route moet aanpassen. Vandaar dat ik gebruik gemaakt heb van de gloednieuwe wandelknooppuntenkaart waarop de wandelroutes staan aangeduid.

Afstand: 12,3 km
Duur: inclusief rustpauzes: 4 uur.

We vertrekken net buiten Oudenaarde aan knooppunt 62 en wandelen richting knooppunt 60. Naast een oude hoeve begint meteen onze eerste klim. Het duurt niet lang of we krijgen zicht op het prachtige gebied waarin we de komende uren zullen vertoeven.

Hoewel het pad door vee, vanwege de hevige regenval van de laatste dagen, op sommige plaatsen in een modderpoel werd herschapen is er voldoende ruimte om steeds op het droge te blijven. Na ongeveer zestig meters hoogteverschil komen we uit aan de Rozenkrans, een reeks kapelletjes die langs de verharde weg staan. We wandelen richting knooppunt 59 en komen onderweg een boer  tegen die benieuwd was naar onze herkomst. Als het gesprek na een kwartiertje uitmondt in de kwaliteit en fabricage van auto's, maan ik Leo, m'n wandelpartner, aan om onze tocht te vervolgen. We wandelen richting knooppunt 49. Via de Eikenberg daalt het pad naar de Maarkebeek waar we net over de beek linkaf slaan en uitkomen aan de Ter Borghtmolen.

Deze korenwatermolen werd reeds in 1154 in de geschriften van de Abdij van Ename vermeld. De molen is niet meer in gebruik maar de maalinrichting zou nog intact zijn. Toeval wil nu dat Leo in zijn vrije tijd zelf molenaar is en hij kon me dus wel heel meer vertellen over de werking van deze molen. De molen heeft een bovenslagrad. Het water wordt dus langs boven op het rad gebracht. Dit kan ook enkel op rivieren met een groot verval.In de Kempen, waar hij, met een beurtrol, tijdens de weekends, molenaar is, zijn de watermolens meestal uitgerust met een onderslagrad. Het water stroomt dan ook tegen de onderkant van het rad waardoor het rad ook in tegenovergestelde richting draait dan hier het geval is.

We vervolgen onze route en steken een drukke straat over waarna we midden de uitgestrekte korenvelden belanden.

We wandelen langs de velden van Maarke-Kerkem en aan de Rattespoel klimmen we via knooppunt 48 naar knooppunt 47.  De langste klim naar een hoogte van 100 meter waarbij we onderweg genieten van de wondermooie panorama's.
Leo's geluk kan niet op want op de top staat de Bossenare molen. Een windmolen om meel te maken.

Leo vertelt honderduit over de werking en de constructie van dit type molen en mijn bewondering gaat uit naar het technologische vernuft waarmee dergelijke molens enkele honderden jaren geleden werden gebouwd. Het onderste deel blijkt open te zijn en we beslissen daar om onze picknick te verorberen.

Na een korte pauze dalen we af richting knooppunt 52. Vie kleine maar verzorgde paadjes komen we aan de Nederaalbeek. Hier steken we een drukke straat over, wandelen naar het station om onze tocht langs de spoorlijn Oudenaarde-Ronse te vervolgen richting knooppunt 53. Vandaar wandelen we richting Etikhove naar knooppunt 50. Even is er verwarring omdat de route op het plan een omweg maakt en er een kortere route is naar het volgende knooppunt, maar we beslissen de aangeduide route op de kaart te volgen omdat die ons reeds langs vele mooie plekjes heeft gebracht en vermoedelijk zal dus ook hier weer wat te zien zijn.
Inderdaad, op de route ligt een gesloten hoeve, vermoedelijk een zeldzaamheid in deze streek.

Knooppunt 50 ligt in het centrum van Etikhove waar de kerk ons niet meteen kan bekoren en we doorstappen naar knooppunt 61. We wandelen langs de Ladeuzemolen, een  andere watermolen langs de Maarkebeek.

Een goed wandelpad brengt ons vervolgens weer op ons startpunt: knooppunt 62.

Hoewel de knooppunten zelf nog niet ter plaatse fysisch werden aangebracht, is de kaart alvast een absolute aanrader. Je weet meteen wat de officiële wandelwegen zijn waardoor je voorkomt om op privé-terrein te komen, de wandelroutes leiden je alvast langs bezienswaardigheden die je met een topografische kaart beslist over het hoofd zou zien en de afstand tussen de knooppunten staan vermeld.
De aangeduide wandelwegen zjjn ook goed onderhouden, natte broeken om door hoge grasvelden te moeten waadden kunnen hierdoor voorkomen worden.

De verkenning van de Vlaamse Ardennen was nog nooit zo eenvoudig en boeiend als met deze kaart, die je overigens kan bestellen via ManyMaps.