|
Start in België op vrijdag 9/7/2004 en terug in België op zondag 18/7/2004 (met bloemen voor de vrouwen).
Deelnemers : Marc Hertoghs, Marcel Merlo, Marin Obert (gids), Peter De Smedt.
Op de voorafgaande bijeenkomst, ergens begin juni in de jeugdherberg in Antwerpen, hebben we kennis kunnen maken met de andere deelnemers voor deze hooggebergtetocht in Italië en Zwitserland. Herman Van Dongen, uit Westmalle, zou samen met zijn zoon Jasper een aantal dagen vroeger vertrekken en overnachten op een camping in de buurt van Ollomont; Marcel Merlo uit Maasmechelen, zou met ons (Marc en Peter) meerijden tot in Italië en op vrijdag 9/7/2004 vertrekken.
Na een mailtje in de laatste week naar Herman, bleek dat zijn moeder plots overleden was en dat hij en zijn zoon hadden moeten annuleren voor de tocht.
De weken voor het vertrek hebben we alle materiaal zoveel mogelijk bij elkaar moeten zoeken; aangezien Marc, Marcel en Peter vrijdag nog moesten werken en het vertrek voorzien was op vrijdagavond om 21.00h. De traditionele twijfels van welke jas of trui moet ik meenemen, welke laat ik thuis en welke weegt te zwaar voor te dragen. Elk onderdeel dat we klaarleggen heeft wel zijn nut, maar ook zijn gewicht en we moeten een grondige selectie maken voor het inladen in de rugzak.
Vrijdagavond 9/7/2004, vertrek van Peter De Smedt thuis : afscheid genomen van vrouw en kind, beloofd voorzichtig te zijn en in één stuk terug thuis te komen. Om 21.30h bij Marc thuis : zelfde belofte gemaakt en alles ingeladen in de auto. Aangezien er eerst nog een inloopdag is en we dus extra materiaal kunnen meenemen (dat we later eventueel in de auto kunnen laten liggen), zorgt dit ervoor dat de auto al goed vol zit en Marcel moet nog alles inladen. Om 22.00h vertrokken bij Marc thuis en een half uur later al tot de constatatie gekomen dat we de fluo-vestjes vergeten zijn. Na controle op de kaart, blijkt dat we ze niet nodig hebben, omdat we niet op Italiaanse autowegen komen. In de afdaling van de pas van de Grote Saint Bernard, moeten we al onmiddellijk afslaan in de vallei van de Valpelline. Dus geen probleem. Marcel verkoos om niet te rijden (nachtblindheid) en heeft zich vooral bezig gehouden met te slapen. Marc en Peter hebben afwisselend door Nederland, Duitsland en Zwitserland gereden, meestal in de gietende regen. Eens de pas over scheen de zon in Italië, zoals het meestal is.
|
|
