Vanuit Zinal kan je via vele wegen naar de Cabane d'Arpittetaz (2786 m), waarbij de Pas du chasseur er één is die je enkel bij droog weer kiest en mits 'de nodige tredzekerheid' zoals de boekjes schrijven. Zoals de vele wegen ernaartoe, kan je ook de naam van de cabane op allerlei schrijfwijzen tegenkomen. 't Is wel altijd dezelfde cabane!

Een eerste 'normaalroute' loopt vanuit Zinal naast La Navisence. (Er zijn er nogal wat die hun wagen zo ver mogelijk laten rijden… milieuschutz is wat anders natuurlijk.) Het eerste stuk is vrij eentonig.
Je kiest dus niét voor de Pas du chasseur maar volgt het pad dat naar de twee Mountethutten verwijst tot de splitsing waar je duidelijk gewegwijzerd wordt (net onder Le Vichiesso, op je stafkaart). Je daalt af naar de Navisence, niét naar rechts richting Grand Mountet, wel links richting 'Roc de la Vache, Ar Pittetaz, Tracuit.
Naar Louchelet is het knap stijgend. Aan Le Chiesso (een afsluiting met enkele schapen), kies je voor het kleine paadje rechts, dan kort je wat af (niét richting Pas du chasseur).
Van Louchelet stap je rechtsweg via de flanken van de Ar Pittetaz. Het duurt lang en het laatste stuk is (zoals altijd bij cabanes) vrij lastig, vind ik.
Tweede mogelijkheid vanuit Zinal (steeds niét over de Pas du Chasseur), waarbij je wel eerst een eind stijgt om daarna terug te dalen en nadien terug te stijgen! Weet dit wel op voorhand: het maakt de tocht iets lastiger én langer dan de vorige benadering van de cabane, maar het zicht is wel een pak mooier.
Je stapt Zinal, richting Zuiden (zoals daarnet) maar neemt aan het einde van het dorpje het weggetje linksweg aan de laatste huizen (wegwijzers 'Tracuit/ Ar Pittetaz, richting Roc de la Vache). Vertrek in Zinal rond de 1600 m, stijgen naar de Roc de la Vache +/- 2600 m. Van daar linksweg naar Louchelet (afdalen tot een 2230 m), nadien sluit je aan bij de beschrijving hiervoor.

Wanneer ik aan de cabane kom (zo rond 16 u) vraagt de cabanier nog te wachten met het inrichten van mijn tijdelijk logement "aangezien hij eerst de groep die in aantocht is wil verdelen en nadien ons beiden een plaatste wil geven". Ons beiden: ik had ondertussen kennis gemaakt met een Nederlander die op het bankje buiten zat te wachten.
"Pilsje?" vroeg de vriendelijke taal-genoot. "Nou dat was dan drie Zwitsers".
Ja juist,  we drinken op ons gemak het blikje leeg, waarna de Nederlander het blikje omdraait en onderaan de vervaldatum leest… "Dit pilsje is al enkele maanden over tijd." Hij naar de cabanier en na een hele uitleg, krijgt hij er uiteindelijk een tweede gratis!!!
Nu goed, hij vraagt me ook een fotootje te nemen aangezien hij zijn fototoestel niet bij zich heeft. Geen probleem, ik zal het hem vanuit België wel opsturen.
Ondertussen loopt de tijd, de cabanier staat voortdurend door zijn verrekijker de weg af te turen om te zien of de groep er nog niet aankomt. Het weer is mistig, er komt zéker regen aan, de luchtdruk daalt zienderogen merk ik op mijn horloge. Wij krijgen honger en willen graag onze spaghetti koken, maar weer wil de cabanier dat we wachten tot de groep er door komt. Nu rond zeven uur wachten we niét meer, ook de telefoontjes van de cabanier naar Zinal lossen zijn probleem niet op. Het begint te regenen en de zichtbaarheid daalt. De groep 'kinderen' (aldus de goede man) blijft weg en hij besluit ons voor alle zekerheid maar slaapplaats te geven in zijn kamer.
Uiteindelijk arriveren ze rond halftien. Een groep Belgische tieners met enkele monitoren. Hoe het komt dat ze zo laat zijn?
Ze zijn uit Zinal vertrokken rond de middag… maar ze hadden zich vergist van vallei-kant, en waren richting Crevache getrokken. Voor zover ik het goed begrijp had de 'bergmonitor' zijn kaart ondersteboven gehouden. Dus moesten ze terug afdalen naar de vallei, hadden het zekere voor het onzekere genomen omwille van het weer en waren een eindje terug naar Zinal gestapt tot de ze wegwijzers 'Tracuit/ Ar Pittetaz via pas du chasseur" waren tegengekomen. "Het was wel lastig via de pas du Chasseur, die stenen waren zo nat, enkele gasten durfden er bijna niet over, de kettingen waren zo koud…"
Juist, ja…
's Anderendaags trek ik alleen verder richting petit Mountet, de Nederlander blijft nog even. Wanneer ik een heel eind gestapt ben en nog een laatste foto van de cabane wil nemen, merk ik tot mijn grote verwondering dat de Nederlander uit het raam… een foto zit te nemen van het landschap (met het fototoestel dat hij dus eigenlijk niét bij zich had). Hij had zich dus weer een besparing gedaan: de gratis foto die de Belg had genomen.

(Tekst en foto's: Eddy Vanmossevelde 2003)


Cabane d'Arpittettaz                                                 Startpagina  (Home)

© hutten.be