 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Britanniahütte 3.030 m (CH)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Volgens mij de meest interessante route, die in die richting trouwens door iedereen te doen is. Je hebt geen speciale uitrusting nodig (In omgekeerde richting is het een héél stuk lastiger)
Nadat je je auto aan de ingang van Saas-Fee (rond 1800 m) in of op de parkings hebt achtergelaten (reken voor een dag parkeren toch op een tiental Zwitserse franken), stap je het verkeersvrije stadje door. Let op dat je niet tegen een elektrisch aangedreven taxi botst! De liften zijn niet zo moeilijk te vinden, je stapt het station binnen van de Felskinn-lift (verwonder je maar niet over de skiërs: je kan boven Saas-Fee zomerskiën... als je goed bij kas bent). De lift (enkel traject: 25 Zw. Fr. ondertussen?) vertrekt op 1800 meter en neemt je mee boven de kaalgeskiede hellingen… Vergeet halverwege niet uit te stappen. (Er is een restaurant). Je bent op 2991 m. De weg staat aangeduid. Ik had de drie malen dat ik het traject deed (juli) geluk dat er nog veel sneeuw lag, tegelijkertijd tegenslag dat de zon verstoken bleef achter wolken en mist. Ja, je kan inderdaad niet alles hebben. Een brede weg (vals-plat) leidt je in een kwartiertje naar het plateau van een skilift.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Van hieraf heb je al een zicht op de rest van de weg én de cabane. In ons geval was het nog een wazig zicht:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De Britanniahütte in zicht.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ook het pad naar de hutvergt weinig inspanning, als er sneeuw ligt moet je ietsje meer oppassen natuurlijk, maar gevaar is er absoluut niet. Na nog een kwartiertje kom je aan de hut (3030 m)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Nog een sneeuwveld over, maar met goede schoenen is dat geen probleem.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Toen ik tijdens eenzelfde vakantie driemaal langskwam en ik de cabanière een "thee-rhum" vroeg, werd ik de derde maal extra verwend: normale portie thee, dubbele portie rhum. Niét doen! Ik heb nadien véél meer bouquetins gezien dan er rondzwierven. Regelmatig kan je vanaf de cabane de steenbokken acrobatieën zien uithalen! Ook zonder die dieren is het zicht op de gletsjers rondom de cabane echter adembenemend. Als je eraan denkt hier te overnachten, zéker op voorhand bespreken: het is hier altijd zeer druk.
De terugweg gaat richting Plattjen. Het eerste deel is een korte afdaling over de gletsjer (ongevaarlijk, geen spleten, geen stijgijzers nodig, wel goed profiel tenzij je op je zitvlak naar beneden wil glijden). Nadien stap je over het rotspad met mooi panorama over het Saasdal naar het Heidefridhof, een ideaal plekje voor een picknick. Trouwens, het duurt niet lang voor je aan een cafeetje komt. Onderweg regelmatig links van de weg uitkijken naar edelweiss, er staan er nogal wat. Ook aan steenbokken geen tekort! Niet ver na het café heb je het bergstation van de kabelbaan Plattjen - Saas Fee. Beslis je toch te voet af te dalen (een aanrader), dan kom je nog voorbij berghuis Plattjen (2411 m) Reken voor de afdaling een dikke twee uur (pauzes niet meegerekend).
Tekst en foto's: Eddy Van Mossevelde
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
WAARSCHUWING:
Er zijn natuurlijk gradaties in hoogtevrees, toch is voor mensen die hoogtevrees hebben de afdaling naar Plattjen niet echt aan te raden. Zoals je hiernaast kan zien moet je op een bepaald ogenblik over een overhangende rots met een diepte die mij wel 150 meter leek. Het probleem is dat je deze situatie een vijftigtal meter ervoor kan overzien en de diepte kan inschatten, waardoor de angst je meteen naar de keel grijpt. Mensen met hoogtevrees kunnen dus maar best via Felskinn terugkeren.
Kinderen kan je best aan een touw koppelen.
JVdB
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|