In voor een spectaculaire wandeling,  dan is dit de hut waar je naar toe moet. Spectaculair, niet omwille van eventuele afgronden of wiebelende hangbruggen, want die kom je  hier niet tegen, maar omwille van de bijzondere natuurpracht, indrukwekkende watervallen, kolkende riviertjes, enorme bergwanden en verstoken alpenweiden. Technisch helemaal niet moeilijk, maar toch zwaar genoeg om eenmaal aan de hut dat  vermoeid maar voldaan gevoel van een prestatie geleverd te hebben.

We beginnen onze wandeling op de parking aan Lauenensee. Op de wegwijzer staat 2 uur aangeduid en we volgen de wit-rood-wit markering. Dit wil zeggen dat we eerst even terug over de rivier moeten om dan rechtsaf te draaien en de rechteroever  te volgen. Eerst even over een houten bruggetje en dan vervolgens redelijk vlak door de bossen voor een vijftal minuten. Een lichte stijging en dan een poortje. We volgen het pad dat nu door een weide omhoog klimt om dan weer aan de andere zijde een ander poortje door te gaan. Hier is een splitsing maar de weg naar de Geltenhütte is rechtdoor.

Het pad stijgt licht en maakt een bocht. Door de bossen krijgen we zicht op Lauenensee. Het is vroeg in de ochtend en de natuur ruikt bijzonder fris. We pompen onze longen vol verse zuurstof, niet wetende dat we dat straks wel automatisch zullen doen.
We komen aan een open plek in het bos en krijgen een prachtig zicht  op de Geltenbach die hier met enorme vaart doorstroomt.
Tot nu was het een rustige klim maar vanaf hier verandert dit. We moeten links de bossen in en daar is het een steile klim waar geen einde aan lijkt te komen.

Ik herinner me dat ik de bedenking maakte: "Als dat hier zo steil blijft klimmen dan staan we zo aan de hut." Er wordt in dit deel een groot hoogteverschil overbrugt en dat is nodig want de Geltenbach dondert hier langs talrijke watervallen en door een nauwe kloof honderden meters naar beneden.
Het razend geweld is steeds hoorbaar en af en toe kan je een glimp van dit spektakel opvangen. Indrukwekkend hoeveel kracht er van deze rivier uitgaat.
De bossen worden dunner, maar de klim blijft steil.

Uiteindelijk komen we uit de bossen en staan we op een plateau waar we een prachtig zicht krijgen op de Geltengletscher en de Geltenschuss. Dit laatste is een waterval, in twee delen, van gezamenlijk meer dan driehonderdvijftig meter hoog.

Het is wat uithijgen van de geleverde inspanning, maar het pad is nu zeer licht stijgend en af en toe moeten we de koeien van het pad duwen. We steken via het bruggetje naar de linkeroever van de rivier. Naarmate we dichter bij de waterval komen begin ik mij vragen te stellen over de route. Vooral als je weet dat de hut, die nog nergens te bespeuren valt, ergens boven de waterval ligt. Voor ons de loodrechte wand en geen pad te bespeuren, zelfs al zou er een pad zijn, dan moet die tegen de wand kleven en kan het niet anders of je krijgt steile afgronden naast je. Voor iemand met hoogtevrees, zoals ik, niet echt iets om naar uit te kijken. Een voorbarige conclusie en ik verzeker je dat de pad steeds goed onderhouden is en je nooit steile afgronden naast je krijgt. Maar hoe geraak je er nu bovenop ? Een beetje gezichtsbedrog maakt deel uit van de spectaculaire wandeling. Als je er recht voor staat denk je dat de wand loodrecht en vlak is, maar als je deze schuin bekijkt dan zijn er wel degelijk delen die vooruit steken. Het pad klimt eerst steil naar het westen de bergflank op. Vervolgens moeten we over een strook steenslag en komen we aan de eigenlijke rechte wand.

Wat een verrassing als blijkt dat het pad onder een waterval gaat en daarachter een breedte is waarop je weer hogerop kan.

Op het ganse traject geen touwen, kettingen of ladders tegengekomen en zonder enige angst de wand overbrugt.

Wie verzint het om hier een weg te zoeken, laat staan aan te leggen.

We zijn nu boven de Geltenschuss en moeten een kleine kloof door. Hier kan je de vlag van de hut zien.

Via een bruggetje bereiken we weer de rechteroever van de Geltenbach. Even later krijg je ook de hut te zien. Nog een zachte klim en je bent er. De hut is indrukwekkend gelegen, op een heuvelrug in een kuip waarond zich de steile flanken van de omliggende bergen situeren.
Ze is  goed onderhouden  en bijzonder net met mondern sanitair, gezellige eetruimte en kleine matrassenruimtes.

Er bestaat een alternatieve route voor de terugweg, maar deze zou met ladders en kettingen zijn en daar bedanken we voor. De wolken stapelen zich op en we beslissen terug te keren langs dezelfde weg.


(JVdB 2003)


Geltenhütte                                               Startpagina  (Home)