Routebeschrijving

Cabane de Moiry   2.825 m (CH)

Deze hut ligt aan het eind van het stuwmeer (lac de Moiry) . Om dit te kunnen bereiken dient men via het Val d'Anniviers bij het plaatsje Vissoie richting Grimentz te rijden.
Grimentz is een leuk oud bergdorp wat voor een groot deel autovrij is. Dit is het oude gedeelte van het dorp. Alle huizen zijn van hout en zijn rijkelijk voorzien van kleurige bloemen. Zeker de moeite waard om het te bezichtigen.
(Zie ook: Zinal) 
Vanuit Grimentz gaat er een smalle maar goede autoweg naar het stuwmeer. Het laatste gedeelte van de weg is een smalle donkere tunnel die vrij stijl is. Als men de tunnel uitkomt staat men direct aan het meer op een hoogte van 2249 m. Hier kan men de auto parkeren en de wandeling aanvangen (2.40 uur). Deze loopt dan eerst langs de oever van het meer naar de voet van de gletsjer alwaar de beklimming eigenlijk pas begint. Zowel aan de linkerkant en rechterkant van het meer loopt een pad/weg. Rechts een wandelpad en links een goede (brede) autoweg.
Om de wandeling ruim een uur in tekorten is het mogelijk om via deze autoweg, die vrij toegankelijk is, het einde van het stuwmeer te bereiken. Hier is een ruime parkeerplaats aanwezig.

Lac de Moiry

Vanaf deze parkeerplaats begint de eigenlijke klim naar de hut die op een hoogte ligt van 2825 meter.
Volgens het bij het stuwmeer aanwezige bordje duurt de wandeling  ±1.30 uur. Deze tijdsaanduiding is krap genomen, omdat er vanaf dit punt een kleine 600 meter geklommen dient te worden.
De aanvang van de beklimming begint rustig en ongemerkt wordt er een aardig hoogte verschil bereikt. Onderweg loopt men tussen de koeien die op deze kleine alm staan. Na enige tijd loopt men via een smal pad over een niet al te hoge bergkam. Aan weerzijde loopt het vrij stijl naar beneden.

Runderen in hogere sferen.

Aan het einde van deze kam daalt men deze kam af en begint daarna aan het zwaarste stuk van de wandeling. Vanaf hier gaat het pad, wat goed te belopen is, stijl omhoog Soms moet men enige grote stappen maken om het pad te kunnen volgen.

Glacier de Moiry

Ook is er een klein stukje pad voorzien van een ketting. Of dit echter noodzakelijk is valt te bezien. Misschien wel voor kleine kinderen maar volwassenen zullen deze ketting niet gebruiken.

Kettingen onderweg.

Een kleine 50 meter voor de top bereikt men een gedeelte waar het pad over gaat in grote stenen. Hier dient men even goed op te letten op de gaten tussen deze keien. Indien men de gemarkeerde route volgt is het zeker goed te doen. Na dit steile gedeelte komt men bij de hut aan. De hut is voorzien 2 grote terrassen waar men goed kan eten en drinken. Op iedere tafel ligt een kleine menukaart alwaar men een ruime keuze heeft uit eenvoudige gerechten. Hierbij denkende aan soepen, spaghetti, rösti, enz. Daar wij zelf een lunchpakket bij ons hadden hebben we enkel een kom Soupe de Cabane besteld.
Dit was een prima smakende (zeer) grote kom eigengemaakte hutte soep.

Een heerlijke kom soep op het terras van de hut met uizicht.

Ondanks dat je hier in het Frans sprekende gedeelte van Wallis bent werden wij door een meisje geholpen wat zowel Frans als Duits sprak.
Vanaf de hut heeft men een prachtig uitzicht op de omliggende bergen en op de gletcher de Moiry. Bij de hut is een tableau aanwezig met een schets van de omliggende bergen. Met behulp van dit tableau kan men de omliggende bergen goed herkennen.
Na de hut houdt het pad eigenlijk op. Hiervandaan lopen nog wel enige routes voor alpinisten of gevorderden. Om verder te kunnen moet men namelijk de gletcher over. Op het moment dat wij er waren zagen we hoger in de bergen enige bergbeklimmers de grote sneeuwvelden oversteken en zij daalde langzaam af naar de hut.

Cabane de Moiry

Na de goed smakende soep en ons lunchpakket zijn we dezelfde weg weer afgedaald. Dit is zeer goed te doen want na 70 minuten ware we weer op de parkeerplaats.
Op de dag dat wij er waren was het er zeer druk. Grote groepen mensen hebben de weg naar de hut afgelegd. Wat ons opviel was dat er veel oudere mensen deze tocht maakten. Vele hadden de leeftijd van 65 allang bereikt. Op hun eigen tempo liepen zij de wandeling, rustten onderweg regelmatig uit maar bereikte zeker de hut. Een Nederlands vrouw liet haar man vooruit gaan en zij kwam dan wel wat later boven. Zij zag uit naar de soep die ze bij de hut verkochten. Dit had zij zichzelf beloofd als haar beloning voor het volbrengen van de tocht. Ik weet niet of ze het ook heeft gehaald maar aan haar verhaal te horen had ze deze wandeling al meerder malen gelopen. Dus zij zal het nu ook wel gehaald hebben.

Lac de Moiry vanaf de hut.

Deze wandeling is, zeker als men hem aanvangt aan het eind van het stuwmeer, een wandeling die geen hele dag behoeft te duren. Het is een tocht waar je het gevoel krijgt dat je lekker hebt geklommen en hebt daardoor ook mooie vergezichten.
De wandeling is te vergelijken met het laatste gedeelte van de tocht naar de Turtmannhütte in het Turtmanntall.

Tekst en foto's:  Rien Roskam

    Startpagina  (Home)