Vanuit Zermatt omhoog naar Alterhaupt (cafétje zie je van beneden heel goed staan, dus je vergissen van richting wordt moeilijk), als het mistig moest zijn volg je gewoon de pijlen richting Trift. De weg tot aan Alterhaupt is een vrij breed maar toch wel vrij steil pad, wat ik persoonlijk vooral ervaren heb bij de afdaling omdat je dan toch reeds redelijk wat hoogte verloren hebt begon ik het toch wat te voelen in de knieën (dus: mensen met zwakke knieën zoals ik nemen best hun voorzorgen). Achter Alterhaupt kom je in het nauwe valleitje terecht dat vanuit Zermatt zelfs doet denken aan een kloof.  Enkele zigzagjes brengen je voorbij de waterval waarna je toch al iets meer zicht krijgt op de achterliggende omgeving (het laat zich werkelijk niet raden als je van beneden uit Zermatt omhoogkijkt in deze richting, dat er zulk een prachtig uitgestrekt dal -eigenlijk meer een kom -achterligt).  Tegen de tijd dat je bij Hotel Trift arriveert heb je dan het bijna volledige uitzicht op de prachtige dubbele cirque die gevormd wordt door de Ober Gabelhorn, Wellenkuppe, Trift- en Zinalrothorn).

Net voorbij Trift kom je aan een splitsing, de ene naar de Rothornhut, de andere kant naar de Mettelhorn.  Deze laatste is zeker een aanrader bij goed weer (adembenemend panorama zonder massatoerisme à la Gornergrat).  Op de 'vlakte' van Vieliboden krijg je dan het massief in al z'n uitgestrektheid voor je neus. Ook zie je de hut reeds staan als je goed kijkt (bovenaan het morenepuin), hoewel ik zou aanraden er niet te hard naar te zoeken als je conditie het een beetje laat afweten op die dag.  De moed zou je wel eens in de schoenen kunnen zinken, maar ik moet er wel bij zeggen: dat laatste stuk morene is sneller achter de rug dan je misschien zou vermoeden.

Zoals ook bij de Mettelhorn moet het panorama aan de hut zeker bij de beste uit de alpen gerekend worden.  Alleen spijtig dat de Matterhorn zich wat verschuilt achter de schouders van de Obergabelhorn.  Ook de nabijgelegen gletsjer is een heel schouwspel.  Je zit namelijk net boven de ijsval en hebt er een spectaculair zicht over.  Spijtig genoeg is de gletsjer tegenover de jaren 80 sterk teruggetrokken.  Toen liep deze nog een lang stuk naast de nu "verweesd" achtergebleven morene.  Over de accommodatie of de ontvangst van de hut kan ik je spijtig genoeg niets meedelen, omdat deze reeds gesloten was bij onze aankomst in begin september (wat dus eigenlijk vroeger is dan stond aangegeven in mijn naslagwerk).  Maar zoals reeds gezegd: het spiksplinternieuwe winterruim (als je aan de hut aankomt nog een beetje verder naar boven links) leek toch een goede investering van de SAC sectie Oberaargau.

(Nico Wuyts)

Startpagina   (Home)