Route van Mürren via Birg.  (2 uur dalen)

Met de Schilthornbahn vertrekken we van Mürren  tot het tussenstation Birg waar de wandeling start. Birg ligt op 2.677 meter en biedt, bij helder weer, een prachtig uitzicht over de omliggende bergtoppen als Eiger, Mönch, Jungfrau, Lauterbrunnen Breithorn en de Gspaltenhorn.
Langs de rotsige bergflank dalen we in ongeveer 15 minuten naar Seewlifura, dit is een pas tussen het Engital en het Schilttal. De grauwe rotsen geven het landschap hier een desolate indruk. Op de pas hebben we een prachtig zicht op het  bergmeertje Grauseewli met daarachter de besneeuwde bergtoppen.

Alhoewel er op de pas 1'30 uur naar de Rotstockhütte staat aangeduid, tel je er beter 15 tot 20 minuten bij voor de talrijke fotostops, want de panorama's die je tijdens deze wandeling voorgeschoteld krijgt zijn wondermooi en bijzonder indrukwekkend.

We dalen af naar de zuidzijde van het meertje. Het water is kristalhelder maar ijskoud.  Even genieten en dan weer verder. Vanaf het meertje kijken we steil de diepte in en waarachtig er ligt een pad die in talrijke kronkels een honderdtal hoogtemeters overbrugt.

Het pad is degelijk, goed onderhouden en stelt je nooit voor problemen. Even verder is er een splitsing. Links gaat het pad steil naar beneden richting Mürren. Wij houden voor de Rotstockhütte evenwel rechts aan, waarna het pad als een hogeweg langs de bergflank loopt.

Even verder moeten we een rotsflank over. Dit stuk is gezekerd met kabels, ongeveer 6 meter lang, maar vormt  zelfs  voor mensen met hoogtevrees, zoals ik,  geen enkel probleem.

Het pad stijgt weer zachtjes om de Wasenegg te overbruggen.  Dit is een zacht glooiende graat die de scheiding vormt tussen het Schilttal en het Sefinental. Hier heb je de keuze om terug naar Mürren en Gimmelwald af te dalen of de weg naar de Rotstockhütte te vervolgen.

Nu is het langs de Zuidwestzijde van de Wasenegg weer even steil dalen naar de velden van de Sefinen. Al van ver zijn de zo typische koeienbellen te  horen. Met alle alpenkruiden die hier tussen het gras staan is het niet verwonderlijk dat de Zwitserse melk zo veel lekkerder smaakt.

We hebben inmiddels de hut reeds in zicht. Nog een kleine twintig minuten in Noordelijke richting en we bereiken de Rotstockhütte die op de verbindingsweg, via de Sefinenfurgge, naar Kiental ligt.
Voor de terugweg opteren we het pad langs Bryndli en Gimmela te nemen. Een aangenaam wandelpad welke enkel een kort maar zeer steil stuk heeft om af te dalen naar Spilboden. Zie ook routebeschrijving 2.