Onze tocht begint in Zermatt waar we een tandradtreintje van de Gornergratbahn nemen welke ons in 40 minuten via Riffelberg naar Rotenboden brengt.

Van Rotenboden loopt een goed onderhouden pad zachtjes langs de Gornergrat naar beneden. Waar je tijdens vele tochten achter elke hoek een ander zicht kreeg, is dit hier niet het geval omdat er gewoon haast geen hoeken zijn. Het zicht blijft evenwel spectaculair. Boven de Gornergletscher tornen de witte toppen van vierduizenders hoog uit.

De Monte Rosa groep, Liskamm, de tweelingen Castor en Polux, Breithorn en Matterhorn blaken in de zon.

Het panorama is adembenemend. Na ongeveer één uur en vijftien minuten komen aan de gletsjer die hier redelijk vlak is. Touwen leken ons onnodig en de weg over de gletsjer is duidelijk gemarkeerd. Het is wel het breedste deel dat we over moeten en de wind is ijzig koud.

Een trui en "KW" is geen overbodige luxe. Diepe spleten in het ijs zijn hebben we niet gezien, maar regelmatig moesten we zoeken naar een plaats waar we de talrijke stroompjes water die over de gletsjer lopen konden oversteken.

Bijna halverwege komen we aan de midden-morene. Hier moeten we een breed stuk losse keien over en het is opletten om niet het juiste pad te missen. Dan komt nog een laatste maar lang stuk gletsjer die later zachtjes naar boven gaat. Niet ver hiervandaan moeten we de morene onder de Monte Rosa hütte op zien te geraken.

Dit is wellicht het meest lastige stuk van de wandeling. Bij de overgang naar de morene moeten we enkele steilere stukken af, en hier zijn er wel gletsjerspleten te zien, en dan weer de steile helling van de morene op. Uitkijken dus. Hoewel de officiële tijd als 2'30 staat aangegeven hebben we er 3 uur over gedaan, maar het uitzicht is wondermooi en loont beslist de moeite.