Technisch gesproken stelt de Cabane de Tracuit u voor geen moeilijkheden. Het pad is degelijk en goed  bewegwijzerd, maar u mag niet vergeten dat u een hoogteverschil van 1.581 meter moet overbruggen naar een hoogte van meer dan drieduizend meter. Niet meteen een hut die je zonder de nodige hoogtegewenning even gaat bezoeken. Inlopen is dus de boodschap en zelfs dan nog zal de Cabane de Tracuit u fysisch zwaar op de proef stellen.

We beginnen onze tocht in Zinal.  Voorbij het oude dorpsgedeelte nemen we de tweede geasfalteerde weg naar boven. Eerst een bocht naar links en dan weer naar rechts. Op het einde van dit rechte stuk verlaten we de weg en volgen we het bergpad dat tussen een dun beboste berghelling ons in korte kronkelingen naar een eerste plateau brengt. Het is een redelijk steile klim, maar je kan kleine treden nemen. Je moet hier eerder opletten bij het dalen, omdat je misschien zin zou hebben enkele treden over te slaan en dat  kan je kniën bijzonder zwaar belasten. Op het plateau staat een hoeve waarrond we draaien en verder door de graasweiden omhoog wandelen. We zijn  nu boven de boomgrens en genieten van de panorama's die we voor onze ogen krijgen.

Boven ons zijn steile rotsen en op één of andere wijze moeten we op het plateau dat hierboven ligt geraken. Het riviertje T. du Barmé heeft zich hier een weg doorgebaand en een kloof uitgesneden waar het donderend naar beneden stort. Hiervan heeft men gebruik gemaakt om langs deze kloof het pad naar boven te laten slingeren. Niet gevaarlijk en wel spectaculair.
We komen boven op het tweede plateau: Combautanna op een hoogte van 2.588 meter. Even rusten en genieten van het wondermooie uitzicht.

De klim gaat verder en onderaan de voet van de Diablon des Dames wordt het pad steiler en kronkelt het in kleine bochten hoger. In een van deze bochten heeft men een kapelletje op de rotswand bevestigd. Boven deze korte steile klim kunnen we in de verte, bovenop de rotswand, de hut zien.

We klimmen verder en moeten vervolgens de Col de Tracuit over.  Hier is het enkele meters kletteren maar dit realiseren we zonder problemen. Tenslotte moeten we nog ongeveer een honderdtal meter over een sneeuwveld om, behoorlijk buiten adem, de hut te bereiken.
Deze is spectaculair gelegen, naast de Turtmanngletscher, en biedt wondermooi panorama's waarheen je ook kijkt.
Toen ik deze hut bezocht, was het één van de weinigen waarin een gitaar beschikbaar was om s'avonds voor enige ambiance te zorgen.