Wie Iffigtal ooit gezien heeft zal het met me eens zijn dat dit ook een van de mooiste valleien van Zwitserland is. Ook hier is de natuur zo ongerept en biedt ze een gevarieerd spektakel waardoor je van de ene verbazing in de andere valt. It is puur genieten, maar je moet wel één en ander in acht nemen.
We rijden met onze wagen van Lenk  zuidwaarts, richting Iffigtal. Onderweg moet je wel opletten want je zal een bord tegenkomen waarop staat dat het verkeer om het half uur naar boven of naar beneden kan. Verderop wordt de weg smaller en kronkelt in talrijke haarspeldenbochten en met een hoog steigingspercentage, langs de Iffigfalle naar boven. Negeer dit bord niet want ik verzeker je dat je tijdens de klim geen tegenliggend verkeer wenst te ontmoeten. Ben je net te laat om naar boven te rijden, geniet dan maar van een drankje in het nabijgelegen cafeetje. Eenmaal boven parkeren we de wagen bij Iffigenalp (1.584m). Er zijn twee hutten die ja van hier kan doen: enerzijds de Wildstrubelhütte (2.793m) nabij  de Glacier de la Pleine Morte en anderzijds de Wildhornhütte. Voor deze laatste hut volgen we de weg door het Iffigtal richting zuidwest.  Tot Groppi is de weg breed en stijgt ze maar langzaam, daarna is deze luxe evenwel voorbij. Het pad wordt smaller en stijgt aanzienlijk. We moeten nu op korte afstand heel wat hoogteverschil overbruggen.

Voor sommigen is het afzien. Na elke bocht komt er weer een andere en het pad blijft steil. Ongeveer één uur en twintig minutenheb je nodig om de Egge, zo heet deze hindernis, te overbruggen, maar daarna wordt jouw inspanning beloont door het wondermooie zicht op Iffigsee. Een prachtig meer dat aan de oostzijde wordt afgesloten door een loodrechte bergwand.

Het is een aangenaam vertoeven aan Iffigsee. De ideale plek om je picknick te verorberen. Als je even naar de westkant van het meer gaat kan je vandaar de hut reeds zien, maar heel wat toeristen, die zich te pletter hebben gelopen op de laatste klim, zien er tegenop om het ogenschijnlijk groot hoogteverschil naar de hut nog te overbruggen en blijven hangen aan het meer. Laat u niet bevangen aan dergelijke indruk, want de klim naar de hut is van hieruit niets, vergeleken met wat u daarvoor hebt meegemaakt.  Het pad stijgt langzaam, de wind brengt voldoende verkoeling, en het uitzicht is grandioos. De kleine driehonderd meter hoogteverschil heb je in zowat drie kwartier afgelegd en alhoewel het uitzicht vanaf de hut niet echt spectaculair is, de hut ligt immers wat ingesloten tussen de Niesehorn (2.776m) en de Schnidehorn (2.937m) en de Tungelgletscher is door de opwarming van het klimaat  de laatste jaren drastisch teruggedrongen, loont het toch de moeite om tot hier te komen. Met de nodige rustpauzes hebben we er ongeveer 3 uur over gedaan om van Iffigenalp hier te komen.